Skip to main content

ပခန်းမင်းကြီး ဦးရန်ဝေး

ဦးရန်ဝေးကို မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၇၄ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလတွင် ပခန်းကြီးမြို့နယ်၊ မုန်ညှင်းရွာ၌ မွေးဖွားသည်။ ငယ်မည်မှာ မောင်ရန်ဝေး ဖြစ်သည်။ အရွယ်ရောက်သောအခါ သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်သည်။ ဘွဲ့တော်မှာ ရှင်ဝိသုဒ္ဓ ဖြစ်သည်။ ဗန့်ကျီနယ်၊ ပန်းထူးရွာဆရာတော် ရှင်ဥတ္တမရံသီထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ပုဂံမင်းလက်ထက်တွင် အမရပူရနေပြည်တော် ဗားကရာတိုက်၌ သီတင်းသုံးသည်။ စာပေကျမ်းဂန် နှံ့စပ်သဖြင့် ရဟန်းသာမဏေများကို စာပေပို့ချသည်။

မင်းတုန်းမင်းနှင့် ဆက်နွယ်မှု

ရှင်ဝိသုဒ္ဓသည် မင်းတုန်းမင်းသား၏ အိမ်တော်သို့ ဥပုသ်နေ့တိုင်း ကြွရောက်ကာ သီလပေး တရားဟောရသည်။ မင်းကျောင်းဆရာတော်ဟု ထင်ရှားသည်။ မင်းတုန်းမင်းသားနှင့် ကနောင်မင်းသားတို့၏ ငယ်ဆရာဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကင်းဝန်မင်းကြီး ဖြစ်လာမည့် ဦးကောင်းသည်လည်း ထိုစဉ်က ရှင်ဝိသုဒ္ဓထံတွင် တပည့်ခံကာ ရဟန်းဝတ်နေသူ ဖြစ်သည်။ မင်းတုန်းမင်းသားနှင့် ကနောင်မင်းသားတို့သည် နောင်တော် ပုဂံမင်းကို ပုန်ကန်ရန် ရွှေဘိုသို့ ထွက်ခွာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မင်းသမီးကြီး စကြာဒေဝီ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ရှင်ဝိသုဒ္ဓ လူထွက်ခဲ့သည်။ ဦးရန်ဝေးအမည်ဖြင့် မင်းတုန်းမင်း၏ အရေးတော်ပုံတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ မင်းတုန်းမင်းက သူ့ကို "ဆရာကြီး" ဟု လေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိသည်။

ရာထူးဌာနန္တရနှင့် မိသားစုဘဝ

မင်းတုန်းမင်း နန်းတက်ပြီးနောက် ဦးရန်ဝေးကို မင်းကြီးမဟာမင်းလှစည်သူ ဘွဲ့ဖြင့် အတွင်းဝန် ခန့်အပ်သည်။ ပခန်းကြီးမြို့ကို စားစေသည်။ ၁၂၁၅ ခုနှစ်တွင် အဂ္ဂသေနာပတိ ဝန်ကြီးအဖြစ် တိုးမြှင့်ခန့်အပ်သည်။ မဟာဥကင်တော် ဖွင့်သောအခါ "သတိုးမင်းကြီး မဟာမင်းလှစည်သူ" ဘွဲ့ကို ရရှိသည်။ သေနတ်ဝန်ကြီးနှင့် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး တာဝန်များကိုလည်း ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၂၂၁ ခုနှစ် မန္တလေးနန်းမြို့ရိုး တည်ဆောက်ရာတွင် မြောက်ဘက် လေးသိန်းတံခါးကို တာဝန်ယူ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၁၂၂၈ ခုနှစ် မြင်ကွန်း မြင်းခုံတိုင် အရေးအခင်းတွင် မင်းတုန်းမင်းကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ မင်းတုန်းမင်းက သူ့ကို သာယာဝတီမင်း၏ မိဖုရားငယ် သန်လျင်မြို့စား (ထိပ်တင်ရှင်ဖွား) နှင့် လက်ထပ်ပေးခဲ့သည်။ လစာရိက္ခာ ၂၀၀၀ ကျပ် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ဦးရန်ဝေး၏ ရုပ်ရည်မှာ နဖူးကျယ်သည်၊ ကျောက်ပေါက်မာ သက်သက်ရှိသည်၊ သို့သော် ဥပဓိရုပ် ကောင်းမွန်ပြီး သိက္ခာသမာဓိနှင့် ပြည့်စုံသည်။

ပခန်းရှင်ဘုရင်ကြီးနှင့် သူ၏ သတ္တိ

ဦးရန်ဝေးသည် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သည်။ ဘုရင်ကိုပင် အားမနာဘဲ အမှန်အတိုင်း လျှောက်တင်ရဲသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကွယ်ရာတွင် "ပခန်းရှင်ဘုရင်ကြီး" ဟု ခေါ်ကြသည်။ သူ၏ ထင်ရှားသော ဖြစ်ရပ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

(၁) ရွှေခိုးမှု ပြဿနာ
တခါက ဦးရန်ဝေး၏ နှမ ဒေါ်နီသည် အကူအညီတောင်းရန် ရောက်လာသည်။ ဦးရန်ဝေးတွင် လစာငွေ ကုန်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်ပိုင် ရွှေပုခက်လုပ်ရာမှ ပိုနေသော ရွှေ ၄၅ ကျပ်သားကို ယူ၍ နှမဖြစ်သူအား ပေးလိုက်သည်။ မင်းတုန်းမင်းက ယောအတွင်းဝန် ဦးဖိုးလှိုင်ကို လွှတ်၍ စစ်ဆေးစေသည်။ ဦးရန်ဝေးက "ယူတာမှန်တယ်၊ နှမ ဒုက္ခရောက်နေလို့ ယူရတယ်၊ တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာကို မခိုး၊ ကိုယ့်ဘုရင်ပစ္စည်းကိုသာ ခိုးတာဖြစ်တယ်၊ ဒီအပြစ်အတွက် နောင်သံသရာမှာ ဘုရင့်အိမ်က ခွေးဖြစ်ချင်ဖြစ်ပါစေ" ဟု ပြန်ပြောသည်။ မင်းတုန်းမင်းသည် ဦးရန်ဝေး၏ သတ္တိနှင့် ရိုးသားမှုကို သဘောကျသဖြင့် ရွှေဖိုးငွေ ပြန်ပေးပြီး ဒေါ်နီကိုလည်း စောင့်ရှောက်စေသည်။

(၂) အခွန်ကိစ္စ ကန့်ကွက်ခြင်း
မင်းတုန်းမင်းက သာသနာရေးအတွက် တစ်အိမ်ထောင်လျှင် တစ်မတ်နှုန်း အခွန်ပိုကောက်ရန် တိုင်ပင်သည်။ ဦးရန်ဝေးက "ရှေးမင်းများ လက်ထက်ကတည်းက ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သာ ကောက်ခံမြဲဖြစ်တယ်၊ အစဉ်အလာကို ဖောက်ဖျက်ရင် ဥယျာဉ်ကို မျောက်ဖျက်သလို ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ မင်းတုန်းမင်းလည်း အခွန်တိုးကောက်မည့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရသည်။

(၃) ကရင်နီနယ် ပြဿနာ
ကရင်နီစော်ဘွားက သူ့နယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် မင်းတုန်းမင်းထံ စာပို့သည်။ မင်းတုန်းမင်းက သိမ်းပိုက်ရန် အမိန့်စာထုတ်သည်။ ဦးရန်ဝေးက ထိုအမိန့်စာကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ဘုရင်က အမျက်ထွက်၍ ဆင့်ခေါ်ရာ မလာဘဲ နေသည်။ ၅ ရက်ကြာမှ ဝင်တွေ့သည်။ "ကရင်နီနယ်ဟာ ယိုးဒယားနဲ့ ကပ်နေတယ်၊ အဲဒီမှာ သွားရှုပ်ရင် အင်္ဂလိပ် (ကုလားဖြူ) နဲ့ ပြဿနာတက်နိုင်တယ်၊ အကျိုးထက် အပြစ်က များလိမ့်မယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။ ဘုရင်လည်း သဘောပေါက်ပြီး လက်ခံလိုက်ရသည်။

(၄) မယားအများ ကိစ္စ
မင်းတုန်းမင်းက မှူးမတ်များကို မယားအများကြီး မယူရန် အမိန့်ထုတ်လိုသည်။ ဦးရန်ဝေးက "တိုင်းပြည်မှာ ဘုရင်ဟာ မယားအများဆုံးပဲ၊ ဘုရင်ကိုပါ ထည့်သွင်းကန့်သတ်မှ တရားမျှတလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအမိန့် မထွက်ဖြစ်တော့ပေ။ ထို့ပြင် မိဖုရားများက ဆွေမျိုးများကို ရာထူးပေးရန် ခန့်စာပို့လျှင်လည်း ဦးရန်ဝေးက ဆုတ်ဖြဲပစ်လေ့ရှိသည်။ "လွှတ်တော်ဟာ တိုင်းပြည်အတွက် ဘုရင့်အမိန့်ကိုသာ နာခံတယ်၊ မိဖုရားအမိန့်ကို နာခံစရာမလို" ဟု ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။

နေဝင်ချိန်

ပခန်းမင်းကြီး ဦးရန်ဝေးသည် ၁၂၃၇ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် ကွယ်လွန်သည်။ အသက် ၆၃ နှစ် ဖြစ်သည်။ မင်းတုန်းမင်း ကိုယ်တိုင် နာရေးအိမ်သို့ ကြွရောက်သည်။ "ဆရာကြီးသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျေးဇူးများလှသည်၊ ဆရာကြီးကဲ့သို့ ဆုံးမမည့်သူ နောက်ထပ် ပေါ်မည်မထင်" ဟု ဝမ်းနည်းစကား ဆိုသည်။ ဇနီးဖြစ်သူ ထိပ်တင်ရှင်ဖွားသည် ဦးရန်ဝေးထက် ၅ နှစ်ကြီးပြီး ၁၂၅၇ ခုနှစ်တွင်မှ ကွယ်လွန်သည်။ ဦးရန်ဝေးသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် ရှားပါးလှသော ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သည့် ဝန်ကြီးတစ်ပါးအဖြစ် သမိုင်းတွင် ကျန်ရစ်သည်။

Comments

Popular posts from this blog

နရသီဟပတေ့ (တရုတ်ပြေးမင်း)

နရသီဟပတေ့မင်း (အေဒီ ၁၂၅၆ - ၁၂၈၇) သည် ပုဂံမင်းဆက်၏ သမိုင်းစာမျက်နှာတွင် အထင်ကရ အပြောင်းအလဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော နောက်ဆုံးမင်းတပါးဖြစ်သည်။ ပုဂံမင်းဆက် စတုတ္ထမြောက် စည်သူဘွဲ့ခံဖြစ်သောကြောင့် သမိုင်းပညာရှင်အချို့က "စည်သူ (၄)" ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး၊ ကျောက်စာအထောက်အထားများအရ ဘွဲ့တော်ကို "ဥစ္စနာ" (ဥဇနာ) ဟုလည်း သုံးစွဲခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထက်တွင် နှစ်ပေါင်း (၂၅၀) ဝန်းကျင် သက်တမ်းရှည်ကြာခဲ့သော ပုဂံအင်ပါယာကြီးသည် မွန်ဂို (တရုတ်) တို့၏ ကျူးကျော်စစ်ကြောင့် ပြိုကွဲပျက်စီးခဲ့ရသဖြင့် သမိုင်းတွင် "တရုတ်ပြေးမင်း" ဟူ၍ အမည်ဆိုးဖြင့် ထင်ရှားကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ငယ်ဘဝနှင့် မျိုးရိုးဇာစ်မြစ် နရသီဟပတေ့ကို ခမည်းတော် ဥဇနာမင်းနှင့် မြစ်သားအရပ်သူ ကိုယ်လုပ်တော် (မိဖုရားစုလည်းထုံး) တို့မှ အေဒီ ၁၂၃၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၂၃) ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ နန်းလျာမဟုတ်သော သာမန်မင်းသားတပါးသာ ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ဘဝတွင် နန်းတွင်း၌ "မင်းခွေးချေး" ဟူသော အမည်ဖြင့် လူသိများသည်။ အချို့သော မှတ်တမ်းများအရ ချေဆတ်တတ်သော ရောဂါကြောင့် အိပ်ရာထဲတွင် အမြဲခွေနေတတ်သဖြင့် "မင်းခွေ" ဟုခေါ်ရာမှ ကာလရွေ့လျောကာ ...

ဝိဟာရဒေဝီ (ရှင်စောပု)

ရှင်စောပုကို ၁၃၉၄ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၄ ရက်နေ့တွင် ဟံသာဝတီ (ပဲခူး) ၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ခမည်းတော်မှာ မွန်ဘုရင်အကျော်အမော် ရာဇာဓိရာဇ်ဖြစ်ပြီး မယ်တော်မှာ မိဖုရား သုဒ္ဓမာယာ ဖြစ်သည်။ မွန်အမည်မှာ "ဗညားထော" ဖြစ်ပြီး "မင်းသမီးအို" သို့မဟုတ် "အသက်ကြီးမှရသော သမီးတော်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ငယ်စဉ်ကပင် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ လှပတင့်တယ်သူ ဖြစ်သည်။ အသက် ၂၀ အရွယ်တွင် တူတော်စပ်သူ ဗညားဗွဲ့နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သားသမီးသုံးပါး ထွန်းကားခဲ့သည်။ သို့သော် အိမ်ထောင်သက် ၅ နှစ်အကြာတွင် ခင်ပွန်းသည် ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ်တွင် မုဆိုးမ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ၁၄၂၃ ခုနှစ်တွင် ခမည်းတော် ရာဇာဓိရာဇ် နတ်ရွာစံပြီးနောက် အစ်ကိုတော် ဗညားရံ နန်းတက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အင်းဝဘုရင် ဆင်ဖြူရှင်သီဟသူက ဟံသာဝတီကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသောကြောင့် စစ်မဖြစ်လိုသော ဗညားရံက နှမတော် ရှင်စောပုကို အင်းဝဘုရင်ထံ ဆက်သကာ စစ်ပြေငြိမ်းခဲ့ရသည်။ ရှင်စောပုသည် နိုင်ငံရေးဓားစာခံအဖြစ် အင်းဝသို့ ပါသွားခဲ့ရသည်။ အင်းဝဘုရင် သီဟသူ လုပ်ကြံခံရပြီးနောက် နန်းတက်လာကြသော ကလေးကျတောင်ညိုနှင့် မိုးညှင်းသတိုးတို့ကလည်း သူမကို မိဖုရားအဖြစ် ဆက်လက်ထားရ...

ဦးချစ်လှိုင်

ဦးချစ်လှိုင်ကို ၁၈၇၉ ခုနှစ်တွင် မော်လမြိုင်မြို့၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ မော်လမြိုင်မြို့မှ အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသော သစ်ကုန်သည်ကြီး ဦးသာညှင်းဖြစ်၍ မိခင်မှာ ဒေါ်ရင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဦးချစ်လှိုင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ကြီးပြင်းခဲ့ရပြီး "ရွှေဇွန်းကိုက်မွေးလာသူ" ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ ပညာတော်သင် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ဝတ်လုံတော်ရဘွဲ့ (Barrister-at-Law) ရရှိခဲ့ကာ ၁၉၀၃ ခုနှစ်တွင် မြန်မာပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အင်္ဂလိပ်စကားကို ကျွမ်းကျင်စွာပြောဆိုနိုင်ပြီး အနောက်တိုင်းဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို နှစ်သက်သော်လည်း၊ နိုင်ငံရေးလောကသို့ ဝင်ရောက်သောအခါတွင်မူ မြန်မာ့လက္ခဏာဖြစ်သော တိုက်ပုံနှင့် ခေါင်းပေါင်းကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။ ဦးချစ်လှိုင်၏ နိုင်ငံရေးအခန်းကဏ္ဍသည် ၁၉၁၇-၁၈ ခုနှစ်ဝန်းကျင်တွင် စတင်ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ YMBA (Young Men's Buddhist Association) မှ ကြီးမှူးကျင်းပသော အစည်းအဝေးများတွင် ပါဝင်ခဲ့ရာမှ ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဂျီစီဘီအေ (General Council of Burmese Associations - မြန်မာအသင်းချုပ်ကြီး) ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ငွေကြေးချမ်း...